Ένας κόσμος αλλιώτικος

Imagine

by the editor

Πέμπτη,πρώτο δίωρο και κάπου εκεί ανάμεσα στον Past Simple και Past Continuous,

 μας προκύπτει η κουβέντα για τα 60's και τα θρυλικά 'σκαθάρια'. Και πώς γίνεται να μιλήσεις στα παιδιά για τους Beatles και να μην αναφερθείς έστω για λίγο στον John Lennon και το μοναδικό 'Imagine'. Αφού λοιπόν το ακούσαμε, το διαβάσαμε, το εξερευνήσαμε και το κατανοήσαμε, τα παιδιά το απεικόνισαν στο χαρτί με το δικό τους μοναδικό τρόπο.

Ανακύκλωση τώρα!

Ανακύκλωση

Γράφουν οι Αγάπη, Αντιόπη, Σοφία-Μαρία & Φωτεινή

Η ανακύκλωση είναι ένα θέμα που απασχολεί πολλούς συμπολίτες μας. Για αυτό και εμείς αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα άρθρο για να σας δώσουμε να καταλάβετε πόσο σημαντικό και επίκαιρο είναι αυτό το θέμα.

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου υπάρχουν μόνο σκουπίδια που δεν έχουν την δυνατότητα να ανακυκλωθούν . Ποιες θα ήταν οι απώλειες; Πόσες χωματερές θα χρειαζόμασταν για να βάλουμε τόσα απορρίμματα;

Πήραμε συνέντευξη από την κυρία Θεοδοσία Καθέρη μέλος του Δ.Σ. της εταιρείας ανακύκλωσης μετάλλων «Καθέρης», η οποία τόνισε ότι τεράστιες ποσότητες χαλκού, αλουμινίου, λευκοσιδήρου και άλλων υλικών ανακυκλώνονται σε αυτόν το χώρο. Καθώς και ότι βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο για την ανακύκλωση χαρτιού.

Μεταφέρουμε τα λόγια της:

«Είναι σημαντικό, επίσης, να υπενθυμίσουμε τα οφέλη της ανακύκλωσης, καθώς και πόσο σημαντική είναι η βοήθεια του κόσμου. Εκτός, λοιπόν από τα οικονομικά οφέλη που προκύπτουν από την αξία των υλικών που ανακυκλώνονται, στηρίζουμε και την κοινωνία δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ανακύκλωση δεν δημιουργήθηκε για να κερδίζουν χρήματα οι πολίτες, ούτε για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας , αλλά για να μην καταντήσει η Γη ένα αιώνιο σκουπιδαριό! Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι το 70% των σίδερων της γέφυρας του Ρίου-Αντιρρίου είναι φτιαγμένο από ανακυκλώσιμο υλικό».

Ο κύριος Γιάννης Χαιρέτης, επίσης μέλος του Δ.Σ., μας ξενάγησε στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους της εταιρείας και μας έδειξε ότι τα ανακυκλώσιμα υλικά διαχωρίζονται ανάλογα με την πρώτη ύλη τους και τοποθετούνται σε ειδικές μηχανές που τα μετατρέπουν σε κύβους ώστε να είναι πιο εύκολη η μεταφορά τους.

Και κάπου εκεί τελειώνει η δουλειά της εταιρείας. Οι κύβοι μεταφέρονται σε άλλα εργοστάσια, τα οποία έχουν αναλάβει τα τελευταία στάδια της ανακύκλωσης, μιας και η εν λόγω εταιρεία έχει αναλάβει μόνο το πρώτο στάδιο, το οποίο αρχίζει από την παραλαβή των ανακυκλώσιμων προϊόντων έως την μετατροπή τους σε συμπιεσμένα δέματα κυβικού σχήματος. Πιο αναλυτικά, αφού φορτωθούν οι μεταλλικοί κύβοι σε φορτηγά, μεταφέροντα στα χαλυβουργεία , τα οποία λιώνουν τους κύβους και τους μετατρέπουν σε διάφορα χρήσιμα υλικά, π.χ υλικά για χτίσιμο κτιρίων κ.λπ. Βέβαια, ένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να ξαναγίνει αυτοκίνητο, αλλά ένα άλλο, εξίσου χρήσιμο αντικείμενο! Γενικά, δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Το οτιδήποτε που ανακυκλώνεται πρέπει πρώτα να έρθει στην αρχική του μορφή. Σίγουρα θα γίνει κάτι άλλο.

Η κ. Θεοδοσία Καθέρη από την αρχή της συνέντευξης μας ξεκαθάρισε ότι ανακύκλωση δεν είναι μόνο να μαζεύεις σιδερένια κουτάκια και μετά να τα ξεφορτώνεσαι στον «ΚΑΘΕΡΗ» ή στον οποιονδήποτε «ΚΑΘΕΡΗ». Μπορείς να πάρεις ένα μπουκάλι και να το κάνεις μολυβοθήκη, δηλαδή να το επαναχρησιμοποιήσεις. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μας έδως μεε το μεταλλικό κουτί της φέτας. Πόσες φορές δεν το έχουμε δει να χρησιμοποιείται για γλάστρα στα χωριά; Όταν επισκεφτήκαμε τους χώρους της εταιρείας μείναμε έκπληκτοι βλέποντας νεροχύτες, πλυντήρια ρούχων, εκτυπωτές ακόμη και ξαπλώστρες παραλίας.

Είναι τελικά εκπληκτικό να συνειδητοποιήσει κανείς ότι τα πιο καθημερινά μας αντικείμενα μπορούν να ανακυκλωθούν. Φτάνει να ενδιαφερθούμε για κάτι που μπορεί να είναι τόσο κερδοφόρο και ωφέλιμο για όλη την κοινωνία! Διασκεδάσαμε πολύ και μάθαμε άλλο τόσο με αφορμή αυτήν τη εργασία. Γνωριστήκαμε καλύτερα και καταλάβαμε πόσο σημαντικό είναι το έργο της ανακύκλωσης. Σίγουρα αυτό το άρθρο με θέμα «Η ανακύκλωση στο Ηράκλειο» θα μας μείνει αξέχαστο. Σε εσάς;

Σχολ. έτος 2017-2018

Συνέντευξη

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝΚ. ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΡΚΑΝΑΚΗ

Γιάννης Καν., Γιάννης Καρ., Γιώργος Κουμ., Θοδωρής & Κωνσταντίνος Τζ.

O κ. Στέλιος Καρκανάκης είναι ομοσπονδιακός προπονητής καλαθοσφαίρισης στην Κρήτη.
Είναι υπεύθυνος για την στελέχωση των μικτών εθνικών ομάδων
σε επίπεδο περιφέρειας. Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, νέοι αθλητές έχουν περάσει
από τα χέρια αυτού του ανθρώπου, ο οποίος έχει αναλάβει το δύσκολο, όσο και ενδιαφέρον,
έργο της ανίχνευσης και προώθησης νέων ταλέντων στις εθνικές ομάδες μπάσκετ.

-Πόσα χρόνια είστε στον χώρο του μπάσκετ ως προπονητής;-Στο χώρο του μπάσκετ ως προπονητής είμαι 28 χρόνια. Από το 1990 ως και σήμερα.

-Πιστεύετε ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των ομάδων των επαρχιακών περιοχών, με των μεγάλων πόλεων;-Υπάρχει τεράστια διαφορά, γιατί στα μεγάλα αστικά κέντρα υπάρχουν περισσότερα παιδιά, άρα και περισσότερες ομάδες, δυνατότερα πρωταθλήματα με υψηλότερο επίπεδο και μεγαλύτερος ανταγωνισμός.

-Ποια είναι τα συνήθη προβλήματα των ομάδων;-Η έλλειψη οικονομικών πόρων, η έλλειψη γηπέδων και το εκπαιδευτικό σύστημα που αφήνει ελάχιστες ώρες στους μαθητές-αθλητές.

-Τι χαρακτηρίζει έναν καλό παίχτη;-Έναν καλό παίχτη τον χαρακτηρίζει πρώτα από όλα η αγάπη του για αυτό που κάνει, πόσο έτοιμος είναι δηλαδή να θυσιάσει προσωπικό-ελεύθερο χρόνο (βόλτες, παρέες, κ.λπ.)για να προπονηθεί και να γίνεται όλο και καλύτερος.

-Πιστεύετε ότι υπάρχουν ταλέντα στις μέρες μας;-Και βέβαια υπάρχουν ταλέντα στις μέρες μας, αλλά χωρίς δουλειά το ταλέντο από μόνο του δεν φτάνει για να οδηγήσει τον οποιοδήποτε αθλητή στο υψηλότερο επίπεδο.

-Τα ταλέντα παίζουν σε μεγάλες ομάδες ή χάνονται;-Για να παίξει ένα ταλέντο σε μια μεγάλη ομάδα, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: από το πόσο δουλεύει, από την εμπιστοσύνη που του δείχνει ο προπονητής για να τον επιλέξει, από το αν «αρπάξει» τις ευκαιρίες που θα του δοθούν, από το αν απογοητευτεί στις δυσκολίες που θα συναντήσει, από το πόσο δυνατός χαρακτήρας είναι και από το θάρρος-θράσος που δείχνει μέσα στο γήπεδο. Σε αντίθετη περίπτωση θα παραμείνει μόνο ένα ταλέντο.

-Πώς νιώθετε μετά από έναν κερδισμένο αγώνα και πως μετά από έναν χαμένο;-Μετά από έναν κερδισμένο αγώνα νιώθω πάντα χαρά και δικαίωση γιατί η δουλειά που έχει γίνει αποδίδει. Μετά από έναν χαμένο αγώνα νιώθω στεναχώρια και πάντα ψάχνω να βρω τι λάθη έγιναν για να μην επαναληφθούν.

-Σας αυξάνουν την ψυχολογία τα ποσοστά των θεατών που έρχονται σε κάθε ματς?-Ναι, γιατί όλοι θέλουν να παίζουν σε γεμάτα γήπεδα. Αυτό είναι καλό για το άθλημα διότι όσο πιο πολύς είναι ο κόσμος τόσο μεγαλύτερη είναι η διαφήμιση και η διάδοση του αθλήματος.

-Τι λέτε στους παίχτες σας για να τους τονώσετε την ψυχολογία όταν βρίσκεστε μπροστά ή πίσω στο σκορ;-Όταν βρίσκομαι μπροστά στο σκορ, τους λέω να μην επαναπαύονται και να συνεχίσουν στον ίδιο ρυθμό και όταν βρίσκομαι πίσω, προσπαθώ να τους ανεβάσω την ψυχολογία, λέγοντάς τους ότι είναι καλοί παίχτες και ότι μπορούν να γυρίσουν το παιχνίδι, αν προσπαθήσουν περισσότερο.

-Τι φιλοσοφία έχετε ως προπονητής;-Ότι πρέπει να αγαπάμε αυτό που κάνουμε, να δουλεύουμε σκληρά και να δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό, και στις προπονήσεις και στους αγώνες.

-Πώς επιβραβεύετε τους  παίχτες σας μετά από έναν κερδισμένο αγώνα;-Τους απονέμω τα εύσημα λέγοντας τους πόσο πολύ προσπάθησαν και πόσο καλά έπαιξαν φτάνοντας την νίκη.
-Ποιος είναι ο κύριος στόχος σας με κάθε ομάδα;-Να βοηθήσω τους αθλητές μου να γίνουν όσο το δυνατόν καλύτεροι και ως άνθρωποι και ως μπασκετμπολίστες.

-Τι προσπαθείτε να βελτιώσετε στους παίχτες που περνάνε από τα χέρια σας;-Προσπαθώ να βελτιώσω τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους, την νοοτροπία τους και, επειδή το άθλημα είναι ομαδικό, να τους μάθω να συνεργάζονται όσο το δυνατόν καλύτερα μεταξύ τους.

-Ποιος είναι ο στόχος ενός περιφερειακού προπονητή σαν και εσάς;-Ο στόχος είναι να επιλέξει και να προετοιμάσει τα ταλαντούχα παιδιά και να τα παρουσιάσει στους ομοσπονδιακούς προπονητές, ώστε να επιλεχθούν στα αντίστοιχα ηλικιακά κλιμάκια των εθνικών ομάδων.    
-Είστε προπονητής στην μικτή Κρήτης. Ποιο είναι το ποσοστό των παιδιών που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις μιας εθνικής ομάδας;-Το ποσοστό των παιδιών που ανταποκρίνονται είναι πολύ μικρό. Οι λόγοι είναι: η σωματοδομή, η αθλητική ικανότητα (φυσική κατάσταση), καθώς και η έλλειψη ανταγωνισμού και δυνατών αγώνων.

-Σε ποιες ηλικίες προτιμάτε να κάνετε προπόνηση;-Προτιμώ να προπονώ μικρούς σε ηλικία αθλητές διότι μου αρέσει να χτίζω από την αρχή και σιγά- σιγά δίνοντας στους αθλητές μου τις σωστές βάσεις για να μάθουν σωστά το μπάσκετ και να φτάσουν όσο το δυνατόν ψηλότερα μπορούν.

-Τι στόχους είχατε ως παιδί; Τους πετύχατε;-Από μικρός ήθελα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό και ειδικότερα με το μπάσκετ και να γίνω γυμναστής και σε αυτό με επηρέασε ο πατέρας μου ο οποίος είναι και αυτός γυμναστής. Τελικά η επιθυμία μου έγινε πραγματικότητα και κάνω αυτό που πραγματικά θέλω και αγαπώ.

-Είστε ευχαριστημένος από τον εαυτό σας στο επίπεδο που έχετε φτάσει;-Ποτέ δεν είμαι ευχαριστημένος και πάντα προσπαθώ για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και για τον εαυτό μου και για τους αθλητές μου.

-Σας ευχαριστούμε!

-Και εγώ σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να μου πάρετε αυτήν την συνέντευξη.

Σχολ. έτος 2017-2018

Συνέντευξη

Μία συνέντευξη με έναν Μουσικό του Δρόμου

ΕΡ.: Για ποιο λόγο παίζετε μουσική στον δρόμο;

ΑΠ.: Ζούμε από την Μουσική. Παίζοντας στον δρόμο μαζεύουμε χρήματα για τις καθημερινές μας ανάγκες.

ΕΡ.: Παίζετε μόνο σε μία περιοχή και συγκεκριμένα στο κέντρο του Ηρακλείου;

ΑΠ.: Όχι, πάμε από πόλη σε πόλη. Μας αρέσει να γνωρίζουμε την κάθε πόλη μέσα από την μουσική μας.

ΕΡ.: Τι είναι αυτό που κάνει το επάγγελμα σας τόσο ξεχωριστό, και για ποιο λόγο σας αρέσει;

ΑΠ.: Όταν παίζουμε μουσική νιώθουμε πως ομορφαίνουμε έναν δρόμο ή μια πόλη. Μας αρέσει να βλέπουμε τη μουσική στην ζωή των ανθρώπων και περισσότερο να την βάζουμε εμείς και όλοι αυτοί που έχουν το ίδιο επάγγελμα με εμάς.

ΕΡ.: Υπάρχουν δυσκολίες στο επάγγελμά σας;

ΑΠ.: Όπως και στα περισσότερα επαγγέλματα στην χώρα μας, ναι, αλλά μας αρέσει να κάνουμε κάτι που αγαπάμε χωρίς να μένουμε στις δυσκολίες!

-Σας ευχαριστούμε πολύ, καλή συνέχεια!

Μείνε δυνατός

ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ

Η διήγηση της 11χρονης Τζωρτζίνας για το πως βλέπει και αντιμετωπίζει ψυχολογικά την ασθένεια της γιαγιάς της.

Όλα άρχισαν την Παρασκευή 12 Μάιου 2017 όταν ένα τηλεφώνημα μας τάραξε. Η γιαγιά μου, τηλεφώνησε στην μητέρα μου για να της ανακοινώσει τρομαγμένη αλλά και αγχωμένη ότι της έκαναν εισαγωγή στο Π.Α.Γ.Ν.Η επειδή διαγνώστηκε με λευχαιμία. Η λευχαιμία είναι ένας τύπος καρκίνου του αίματος ή του μυελού των οστών, που χαρακτηρίζεται από τη μη φυσιολογική αύξηση ανώριμων και πρόδρομων μορφών των λευκών αιμοσφαιρίων, που ονομάζονται «βλάστες». Η λευχαιμία είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε ένα φάσμα ασθενειών. Εναλλακτικά, είναι το σύνολο των ασθενειών που επηρεάζουν το αίμα, τον μυελό των οστών και το λεμφικό σύστημα, οι οποίες είναι γνωστές ως νεοπλασίες του αίματος.

Ένας ολόκληρος μήνας πέρασε με φόβο και αγωνία για το τι θα γινόταν, ενώ είχε ήδη ξεκινήσει τις χημειοθεραπείες. Ένα μήνα μετά στις 12 Ιουνίου βγήκε για λίγο καιρό και ήρθε σπίτι! Στο σπίτι επικρατούσε ένας χαμός. Μπαλόνια, μουσικές, τραγούδια για να την υποδεχτούμε. Μόλις ανέβηκε πάνω στο σπίτι, τα δάκρυα μου έτρεχαν σαν ποτάμι. Είχα τόσο καιρό να την δω που μου φάνηκε πια παράξενο που έβλεπα την γιαγιά μου. Καμιά φορά σκέφτομαι «γιατί να μην το πάθαινα εγώ αντί για εκείνη»;

Μετά από λίγες μέρες ξανά εισαγωγή στο νοσοκομείο. Έτσι πέρασαν πέντε ολόκληροι μήνες στο νοσοκομείο. Χημειοθεραπείες, πυρετοί, όλοι μας στενοχωρημένοι αλλά και τρομαγμένοι για την εξέλιξη της θεραπείας της. Λόγω του ό,τι οι γονείς μου το καλοκαίρι δουλεύουν, εγώ με την γιαγιά μου  και τον παππού μου πηγαίναμε κάθε ένα καλοκαίρι δύο με τρεις φορές διακοπές! Μπορεί να ακούγεται κάπως αστείο ή και παράξενο για κάποιους κι όμως είναι αληθινό. Τόσο καιρό όμως που δεν την είχα κοντά μου η επικοινωνία μας ήταν τα γράμματα, διότι ήταν ήταν ο μόνος τρόπος εφόσον δεν μας επιτρέπουν την επίσκεψή μου στο νοσοκομείο.

Κλεινόμουν το βράδυ στο δωμάτιό μου και αφιέρωνα όσο χρόνο χρειαζόταν για να της γράψω το γράμμα μου. Με δάκρυα στα μάτια μετά ξάπλωνα και κοιμόμουν. Περίμενα πώς και πώς τις επόμενες ημέρες για να μου στείλει το δικό της. Μετά από καιρό η μεγάλη μέρα έφτασε…το σώμα της καθάρισε από την λευχαιμία και η γιαγιά μου στις 13 Οκτωβρίου γύρισε στο σπίτι μας!! Είχαμε την τύχη να περάσουμε οικογενειακά τις γιορτές των Χριστουγέννων αλλά και της Πρωτοχρονιάς με την ευχή να μην μας ξανατύχει κάτι τέτοιο και να είμαστε όλοι υγιείς.

Όμως ο εφιάλτης ξαναγύρισε…στις 15 Ιανουαρίου 2018 που έκανε εισαγωγή στο Π.Α.Γ.Ν.Η. επειδή εμφανίστηκε πάλι η λευχαιμία στο σώμα της. Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εδώ… Όταν πια καθάρισε ξανά από την λευχαιμία κόλλησε μύκητες στο κεφάλι. Η επικοινωνία μας εξακολουθούσε να γίνεται με γράμματα και αραιά και που θα τηλεφωνούσε η μια την άλλη. Ώσπου…..οι μύκητες μεταφέρθηκαν στο μάτι κι έτσι η όρασή της πια είχε μειωθεί για το δεξί της μάτι. Όμως όχι οριστικά. Πρόσφατα έκανε μια επέμβαση και της το έχουν καθαρίσει και της έχουν τοποθετήσει ένα καπάκι μεγάλο σαν αυτά που φοράνε οι πειρατές.

Παρ’ όλη αυτήν την καθυστέρηση η μεταμόσχευσή της έχει δρομολογηθεί. Είμαστε πάρα πολύ τυχεροί γιατί έχει βρεθεί μέσω την Παγκόσμιας Τράπεζας Δωρητών συμβατός δότης μυελού των οστών, ο οποίος έχει συμβατότητα 100%. Είναι απλώς ένας άγνωστος ή μια άγνωστη και τον/την ευχαριστώ πραγματικά μέσα από την καρδιά μου που δέχτηκε να μας βοηθήσει. Τέτοιοι άνθρωποι αξίζουν πολλά…

Εν τέλει η γιαγιά μου το καλοκαίρι θα μεταφερθεί στην Θεσσαλονίκη για μεταμόσχευση. Επίσης θα προσθέσω τα ίδια της τα λόγια:

«είμαι πολύ αισιόδοξη και ο δρόμος που θα διανύσω θα είναι για μένα μια καινούρια ζωή».

ΘΑ   Σ’ΑΓΑΠΩ    ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Σχ. έτος 2017-2018

Ποδήλατο? Συμφωνώ και επαυξάνω

ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Γράφουν οι Λουκία, Μαρία Τζ. & Χριστίνα

Το ποδήλατο είναι ένα μέσο μεταφοράς που σαν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό έχει ότι μπορεί να συνδυάσει την μετακίνηση, την ψυχαγωγία και την άθληση.

Η χρήση του ποδηλάτου στην πόλη μας  δεν είναι και τόσο συνηθισμένη. Αξίζει να πούμε βέβαια πως τα τελευταία χρόνια γίνονται κάποιες προσπάθειες, όπως ο ποδηλατοδρόμος που έχει δημιουργηθεί στον Καράβολα.

Εμείς πιστεύουμε πως η χρήση του ποδηλάτου στο Ηράκλειο έχει περισσότερα πλεονεκτήματα  από μειονεκτήματα.

• Καταρχήν  το ποδήλατο δεν μολύνει το περιβάλλον όπως το αυτοκίνητο.
• Το ποδήλατο δεν χρειάζεται βενζίνη.
• Το ποδήλατο δεν χρειάζεται πάρκινγκ.
• Δεν έχει έξοδα.
• Το ποδήλατο κάνει καλό στην υγεία μας.
• Το ποδήλατο είναι από το πιο αγαπημένο μεταφορικό μέσο των παιδιών.

Δυστυχώς όμως στο Ηράκλειο δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι δρόμοι ώστε να μπορούν οι πολίτες να το χρησιμοποιούν καθημερινά για τις δουλείες τους και όχι μόνο για ψυχαγωγία, όπως γίνεται σε άλλες πόλεις π.χ. Καρδίτσα.

Εμείς βγήκαμε στην γειτονιά και ρωτήσαμε κάποια παιδιά να μας που την γνώμη τους για τα ποδήλατα.

Παρακάτω ακολουθούν οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις που μας έδωσαν.

ΕΡ.: Σου αρέσει να κάνεις ποδήλατο;

ΑΠ.: Ναι, πάρα πολύ!

ΕΡ.: Πόσο συχνά κάνεις ποδήλατο;

ΑΠ.: Όταν έχω ελεύθερο χρόνο, αλλά κυρίως το Σαββατοκύριακο.

ΕΡ.: Πώς σου φαίνονται οι ποδηλατοδρόμοι στο Ηράκλειο;

ΑΠ.: Στο Ηράκλειο δεν έχει πολλούς ποδηλατοδρόμους και συνήθως κάνω ποδήλατο στην γειτονιά μου.

ΕΡ.: Γιατί πιστεύεις πως είναι καλό να κάνουμε ποδήλατο;

ΑΠ.: Γιατί αθλούμαστε, δεν ρυπαίνουμε το  περιβάλλον και είναι ωραία δραστηριότητα.

ΕΡ.: Σου αρέσει να πηγαίνεις σχολείο με το ποδήλατο ή με το αυτοκίνητο;

ΑΠ.: Με το ποδήλατο φυσικά, γιατί περνάς πιο ευχάριστα και δεν ρυπαίνεις το περιβάλλον.

Ρωτήσαμε ακόμα ένα παιδί που συναντήσαμε

ΕΡ.: Σου αρέσει το ποδήλατο;

ΑΠ.: Ναι, φυσικά μου αρέσει πάρα πολύ, θα μπορούσε να είναι ένα από τα χόμπι μου.

ΕΡ.: Θα ήθελες αν είχες την δυνατότητα να μπορείς να πάρεις μέρος σε αγώνες ποδηλάτου;

ΑΠ.: Μακάρι, θα ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία.

ΕΡ.: Πιστεύεις πως το ποδήλατο είναι το πιο ασφαλές μεταφορικό μέσο;

ΑΠ.: Κατά την γνώμη μου δεν υπάρχουν ασφαλή μεταφορικά μέσα. Απλώς με το ποδήλατο, αν υπάρχουν οι σωστοί δρόμοι, είναι λιγότεροι οι κίνδυνοι.

ΕΡ.: Σε τι πιστεύεις ότι χρησιμεύει το ποδήλατο στον άνθρωπο;

ΑΠ.: Το ποδήλατο βοηθάει στην καλή υγεία του ανθρώπου, στις μετακινήσεις του και είναι και ένας τρόπος διασκέδασης.

Θα θέλαμε να  ευχαριστήσουμε τα παιδιά για την βοήθεια τους.

Από όλα αυτά καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως θα πρέπει να φτιαχτούν σωστοί ποδηλατοδρόμοι και οι ποδηλάτες να προσέχουν όταν κυκλοφορούν με το ποδήλατο στους δρόμους της πόλης, γιατί δυστυχώς έχουν συμβεί και αρκετά δυστυχήματα.  

Το ποδήλατο μπορεί να γίνει συνήθεια από όλους μας!

   

Σχολ. έτος 2017-2018

Τηγανίτης

Η αντιφασιστική πράξη του «Τηγανίτη»

και η γέννηση ενός αθλητικού συλλόγου

Αντώνης, Δημήτρης, Εύη, Μάνος Σπ. & Μαρία Κουρ.

Ο Ανωγειανός Γεώργιος Βρέντζος ή ‘’Τηγανίτης’’ είναι κομμάτι της ιστορίας της Αντίστασης στην Κρήτη, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατάφερε με την θρυλική πράξη του να δείξει  στους ανθρώπους την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την αθωότητα.

Μετά από πολλές δυσκολίες και διάφορες καταστάσεις ο Γιώργης προσπάθησε να ψάξει τον αδερφό του Μιχάλη, χωρίς αποτέλεσμα .Πήγε στα Ανώγεια και οι άνθρωποι είχαν πληροφορηθεί  πως ο αδερφός του πέθανε στο οροπέδιο της Νίδας. Ο Γιώργης ήθελε να μάθει τι είχε συμβεί, ποιος το έκανε και για ποιο λόγο.

Στις 30 Απριλίου του 1947 στο δικαστήριο δοσίλογων στο Ηράκλειο κατά τη διάρκεια της δίκης μπαίνει ο Γιώργος Βρέντζος και μαχαιρώνει τον Μαγιάση (προδότη και καταδότη εκατοντάδων ανθρώπων στο Ηράκλειο και την Κρήτη) για να τον εκδικηθεί για την εκτέλεση του αδερφού του Μιχάλη ο οποίος είχε δώσει ψωμί και νερό σε Ελασίτες αντάρτες. Με την πράξη του αυτή απέδωσε δικαιοσύνη για την εκτέλεση 392 ακόμη ατόμων από τις Ναζιστικές δυνάμεις υπό την καθοδήγηση του Μαγιάση στην ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου και την Κρήτη.

Ο Μαγιάσης  μεταφέρεται στο νοσοκομείο όπου και πεθαίνει. Ο Γιώργης Βρέντζος μεταφέρεται στα Χανιά όπου δικάζεται σε θάνατο για την πράξη του αυτή. Σύμφωνα όμως με την απόφαση του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής, η οποία καλούσε τους κρητικούς να σκοτώσουν τους Γκεσταμπίτες, αθωώθηκε και επέστεψε στο χωριό του.

Για να τιμήσουν την θρυλική πράξη του 25 ιδρυτικά μέλη έφτιαξαν έναν αθλητικό σύλλογο που ονομάστηκε «Τηγανίτης» και ο οποίος στο ποδόσφαιρο ανδρών συμμετέχει στο Γ΄ τοπικό πρωτάθλημα Ν. Ηρακλείου. Επίσης, διαθέτει ομάδες μπάσκετ σε άνδρες και γυναίκες. Το πάθος, η όρεξη για αυτοργάνωση  και τα κοινά πολιτικά χαρακτηριστικά έγιναν η αρχή για την δημιουργία μιας νέας ομάδας, μέσα από συζήτηση και παρόλες τις δυσκολίες. Μια ομάδα ατόμων που δεν ξεχνά το παρελθόν τιμάει τους ήρωες και τους ανθρώπους που έδειξαν τον δρόμο της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Λαός ή ομάδα χωρίς μνήμη δεν έχει μέλλον. Η ομάδα αυτή δεν τιμά μόνο τον Γιώργη Βρέντζο «Τηγανίτη» αλλά και όλους τους ανυπότακτους και ελεύθερους ανθρώπους.   

Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο στον προμαχώνα Μαρτινέγκο των ενετικών τειχών στο Ηράκλειο, χρώματα της το μπλε και  το κόκκινο, έμβλημα της το αστέρι. Η οικονομική ενίσχυση της ομάδας βασίζεται αποκλείστηκα στους παίχτες, σε φίλους και οπαδούς της. Αδιαμφισβήτητο γεγονός αποτελεί η έλλειψη χορηγών και χορηγιών για την χρηματοδότηση της ομάδας. Η καλύτερη χρονιά της ιστορίας του ποδοσφαιρικού «Τηγανίτη» ήταν το 2017/2018 όπου τερμάτισε στην όγδοη θέση του πρωταθλήματος στην κατηγορία της.

Σχολ. έτος 2017-2018

NIKOΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

NIKOΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957)

Γράφουν οι Ανδριάννα, Αργυρώ, Μαριλίνα, Νεφέλη & Στέλλα

Ο Νίκος Καζαντζάκης υπήρξε ο μεγαλύτερος Έλληνας συγγραφέας των νεότερων χρόνων.Υπήρξε επίσης δημοσιογράφος,φιλόσοφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης υπό οθωμανική κατοχή στις 18 Φεβρουαρίου 1883 και πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957, στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας.

Σπούδασε Νομική στην Αθήνα (1902-1906), και μεταπτυχιακά στο Παρίσι (1907-1909), όπου επηρεάστηκε βαθύτατα από τις φιλοσοφικές αρχές του Μπερξόν και του Νίτσε. Θεωρούσε δασκάλους του τον Όμηρο, το Δάντη και τον Μπεργκσόν.

Το 1919 διορίστηκε από τον Βενιζέλο Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου περιθάλψεως, υπεύθυνος για τους πρόσφυγες από τον Καύκασο. Τον επόμενο χρόνο, μετά την ήττα του κόμματος των Φιλελευθέρων, ο Καζαντζάκης αποχώρησε από το Υπουργείο Περιθάλψεως και πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια στην Ευρώπη.

Επιστρέφει στην Ελλάδα και για την μεγάλη αγάπη του τα ταξίδια, γίνεται ανταποκριτής - δημοσιογράφος των Αθηναϊκών εφημερίδων Καθημερινή και  Ελεύθερος Λόγος. Για να έχει την οικονομική άνεση να ταξιδεύει γράφει άρθρα για εγκυκλοπαίδειες, παιδικά βιβλία με την πρώτη του γυναίκα την Γαλάτεια, μεταφράζει βιβλία από τα γαλλικά..

Ανάμεσα στα πολλά ταξίδια του απομονώνεται συχνά για να αφοσιωθεί στη μελέτη και στο γράψιμο. Πρώτα στο μοναδικό σπίτι του στην Αίγινα που περνάει και τα δύσκολα χρόνια της κατοχής και μετά σε διάφορα μέρη στο εξωτερικό (Τσεχοσλοβακία, Γερμανία, Γαλλία).

Ο Καζαντζάκης είναι πολυγραφότατος, αληθινός ακούραστος εργάτης της γραφής. Έγινε γνωστός στον πολύ κόσμο με τα μυθιστορήματα του, που είναι καρπός της ώριμης συγγραφικής του δημιουργίας, αλλά έχει ασχοληθεί με όλα τα λογοτεχνικά είδη.

Βασικός άξονας των βιβλίων του είναι η εσωτερική ελευθερία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου,η κοινωνική δικαιοσύνη, η τόλμη, όπως εκφράζεται στην κρητική παράδοση. Να κοιτάζεις άφοβα τον φόβο,να ζεις τη ζωή των θνητών και να συμπεριφέρεσαι σαν να είσαι αθάνατος,να αγωνίζεσαι για την καταξίωση της ψυχής, μιας ψυχής διαρκώς πεινασμένης και ανικανοποίητης, που κατατροπώνει και κατατρώει τη σάρκα και οδηγεί σε πνευματική υπέρβαση και λύτρωση.

Η ίδια η ζωή του είναι ένα μυθιστόρημα, μια διαρκής φιλοσοφική αναζήτηση, ένα υπαρξιακό ταξίδι.

Τι να πρωτογράψει κανείς για έναν άνθρωπο που ως δημοσιογράφος έχει γράψει ανταποκρίσεις από όλο το κόσμο, που ως ποιητής έχει γράψει το μεγαλύτερο σύγχρονο έπος, την Οδύσσειά του σε 33.333 στίχους... Που ως δημόσιος λειτουργός προσπάθησε για τον επαναπατρισμό 150.000 Ελλήνων του Καυκάσου στα ταραγμένα χρόνια της Οκτωβριανής επανάστασης... Που ως μεταφραστής μετέφρασε από τον Όμηρο μέχρι τον Πιραντέλο... Που ως φιλόσοφος είδε την “Ασκητική” του να παίρνει επάξια μια θέση ανάμεσα στα έργα των μεγάλων διανοητών... Που ως μυθιστοριογράφος είδε τα έργα του να μεταφράζονται σε πάνω από πενήντα γλώσσες και ευτύχισε να γίνουν ταινίες με παγκόσμια επιτυχία και προκαλώντας συζητήσεις και αναταραχή! (από τον “Ζορμπά” του Κακογιάννη μέχρι τον “Τελευταίο Πειρασμό” του Σκορτσέζε)

Πώς μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς έναν άνθρωπο που έχει κατηγορηθεί ως αναρχικός, κομμουνιστής, εθνικιστής, φασίστας, άθεος, θρησκόληπτος, σωβινιστής, μισογύνης, μηδενιστής;

Που στην ψηφοφορία για την είσοδο του στην Ακαδημία Αθηνών δεν έγινε μέλος για δύο ψήφους... Που αφορίστηκε, συκοφαντήθηκε, λατρεύτηκε, δεν πήρε το Νόμπελ γιατί δεν υποστηρίχτηκε από την επίσημη Ελλάδα και είναι σαφώς ο πιο πολυδιαβασμένος Έλληνας συγγραφέας παγκόσμια και αυτός που έχει κάνει, πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλο, γνωστή την Ελλάδα στο Εξωτερικό.

Πως μπορείς να χαρακτηρίσεις έναν τέτοιο άνθρωπο; Μόνο με δύο λέξεις, ήταν ένα Ελεύθερο Πνεύμα.

Τα πιο γνωστά έργα του Καζαντζάκη είναι: Ασκητική (1927), Οδύσσεια (1938), Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά (1946), Ο καπετάν Μιχάλης (1953), Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1948), Ο τελευταίος πειρασμός (1955), Αναφορά στον Γκρέκο (1961), Ο φτωχούλης του Θεού (1956), Οι Αδερφοφάδες (1963), Ο Βραχόκηπος (1936), Όφις και κρίνο (1906).

Έγραψε επίσης, παιδικά μυθιστορήματα όπως το «Μέγας Αλέξανδρος» (1979) και «Στα Παλάτια της Κνωσού» (1981), καθώς και θεατρικά έργα και τραγωδίες, όπως: Προμηθέας Πυρφόρος, Προμηθέας Δεσμώτης, Κούρος, Οδυσσέας, Μέλισσα, Χριστός, Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος, Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Σόδομα και Γόμορρα, Βούδας. Ακόμη, έκανε πολλές μεταφράσεις. Τα ταξιδιωτικά του έργα αναφέρονται σε Ιταλία, Αίγυπτο, Σινά, Παλαιστίνη, Κύπρο, Πελοπόννησο, Ισπανία, Αγγλία, Ρωσία, Ιαπωνία-Κίνα.

Ας δούμε μερικές ιστορικές φράσεις που είπε ο μεγάλος φιλόσοφος, ποιητής  και συγγραφέας «Νίκος Καζαντζάκης»:

Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.

Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε.

Ο ,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.

Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα.

Ο σωστός δρόμος είναι ο ανήφορος.

Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες,

κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει.

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο·

καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…

Η ζωή όλη είναι μια φασαρία. Μόνο ο θάνατος δεν είναι.

Η ζωή είναι όταν λύνεις το ζωνάρι σου και ζητάς φασαρίες.

Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και

ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει.

Είπα στη μυγδαλιά: «Αδερφή, μίλησέ μου για το Θεό».

Κι η μυγδαλιά άνθισε.

Ν’ αγαπάς την ευθύνη

να λες εγώ, εγώ μονάχος μου

θα σώσω τον κόσμο.

Αν χαθεί,εγώ θα φταίω.

Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -

ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο,

ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο.

Ότι  επιθυμείς να το φωνάζεις δυνατά, αγρίμι να γίνεσαι.

Δεν ταιριάζει η μετριότητα με τη λαχτάρα.

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες·

αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει

ο άνθρωπος.

Αντέχεις;

Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα!

Η φυγή δεν είναι νίκη, τ’ όνειρο είναι τεμπελιά, και μόνο το έργο

μπορεί να χορτάσει την ψυχή και να σώσει τον κόσμο!

Κάθε Έλληνας που δεν παίρνει, ας είναι και μια φορά στη ζωή του, μια γενναία απόφαση, προδίνει τη ράτσα του.

Η αιωνιότητα είναι ποιότητα, δεν είναι ποσότητα,

αυτό είναι το μεγάλο, πολύ απλό μυστικό.

Η ευτυχία απάνω στη γης είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου.

Δεν είναι σπάνιο πουλί να το κυνηγούμε πότε στον ουρανό,

πότε στο μυαλό μας.

Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας.

Αξιοπρέπεια δεν είναι στο να κατέχω τιμές, αλλά στο να τις αξίζω.

Σχολ. έτος 2017 -2018